قاچاق گسترده پوشاک: حدود 60% بازار پوشاک ایران قاچاقی است و این رقم در برخی تخمینها تا 70% نیز میرسد.
اثرات منفی بر تولید داخلی: قاچاق، نفس تولیدکنندگان داخلی را بریده و باعث کاهش تولید و اشتغال شده است.
رشد بازار قاچاق پس از کرونا: بازار پوشاک بعد از همهگیری کرونا رشد کرده، اما واردات قاچاق از چین، ترکیه، پاکستان و بنگلادش افزایش یافته است.
تناقض در آمارهای رسمی: برخی گزارشهای دولتی، میزان قاچاق را 3.2 میلیارد دلار اعلام کردهاند، درحالیکه گزارشهای میدانی نشاندهنده ارقام بالاتری هستند.
راهکارهای دولت برای کنترل قاچاق: اجرای طرح شناسهدار کردن کالا به عنوان یکی از راههای تمایز بین پوشاک داخلی و قاچاق معرفی شده است.
عدم موفقیت مقابله با قاچاق: با وجود برنامههای پلمب فروشگاههای متخلف، پوشاک قاچاق همچنان در بازارهای داخلی بهراحتی قابل خریداری است.
کاهش قدرت خرید مردم: به دلیل تورم و شرایط اقتصادی، سهم پوشاک در سبد خانوار از 7% به 5% کاهش یافته است.
نامه تولیدکنندگان به رهبر انقلاب: فعالان این صنعت از افزایش قاچاق نگراناند و خواستار اقدامات جدی دولت برای مقابله با آن شدهاند.
تمرکز قاچاق در مناطق خاص: بازارهایی مانند عبدالآباد، مهاباد و سقز مراکز اصلی عرضه پوشاک قاچاق در ایران هستند.
جولان برندهای خارجی تقلبی: در بسیاری از پاساژهای شهرهای بزرگ، اجناس قاچاق با برچسب برندهای معروف جهانی عرضه میشوند.
