تعیین استرهای فتالات آزادشده از میکروپلاستیکهای بستهبندی مواد غذایی با استفاده از استخراج جذبی فازی پارچهای مبتنی بر سیلیکا با پیوند نانومقیاس
در این پژوهش، روشی برای استخراج و اندازهگیری استرهای فتالات (PAEs) آزادشده از میکروپلاستیکها با استفاده از استخراج جذبی فازی پارچهای توسعه داده شد. در این روش، سطح پارچه با سیلیس اصلاحشده و نانومواد کربنی پوشش داده شد تا بهعنوان جاذب برای استخراج فتالاتها عمل کند. روش بهینهشده دارای حد تشخیص ۰٫۰۰۳ تا ۰٫۰۱ نانوگرم بر میلیلیتر، محدوده خطی ۰٫۰۱ تا ۸۰۰ نانوگرم بر میلیلیتر و بازیابی ۸۴٫۹ تا ۱۰۱٫۲ درصد با انحراف معیار نسبی کمتر از ۷٫۳ درصد بود. همچنین مشخص شد که پیرشدگی میکروپلاستیکهای پلیاستایرن باعث افزایش ۲٫۸ تا ۴٫۵ برابری آزادسازی فتالاتها میشود. بررسی در محیط آب و شیر نیز نشان داد که نوع محیط میتواند میزان آزادسازی فتالاتها را تغییر دهد. در نهایت، آزادسازی فتالاتها از چهار نوع ماده بستهبندی شامل پلیاستایرن، PET، پلیاتیلن با چگالی بالا و پلیپروپیلن بررسی شد و بیشترین مقدار فتالات در شیر مربوط به بنزیل بوتیل فتالات، تا ۱۰۴٫۵ نانوگرم بر میلیلیتر بود.
